İman Hakikatleri — Sayfa 145

Gökler saldı belâ, yer verdi belâ,

Sarstı âfâkı bir acı vâveylâ,

Rahmet et âleme, ey nur-u Mevlâ!

Ey cilve-i rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Bir yanda sel var, bir yanda kan akar,

Bu belâ ateşi âlemi yakar,

Ağlayan bu beşer, hep sana bakar,

Ey nümûne-i rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Çevrildi ateşle bu koca dünya,

Bir Cehennem gibi kaynadı derya!

Yetiş imdâda ey şâh-ı evliyâ!..

Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risaletü'n

Her yangını senin nurun söndürür.

Herbir yeri bir gülşene senin nurun

döndürür, Deccâlı da bir gün gelir elbette öldürür

Ey nûr-u rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Zındıkaya, küfre karşı saldırdın,

Gönüllerden kederleri kaldırdın;

Bizi nurun deryasına daldırdın,

Ey bîçârelere rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Nur!