İman Hakikatleri — Sayfa 97

o Mâlik'in esmâsına ve şuûnâtına bir mazhariyettir. Sana bir musîbet geldiği vakit, de:

Yâni, "Ben mâlikimin hizmetindeyim. Ey musîbet! Eğer O'nun izin ve rızâsıyla geldin ise, merhaba, safâ geldin! Çünkü elbette bir vakit O'na döneceğiz ve O'nun huzuruna gideceğiz ve O'na müştakız. Mâdem herhalde bir zaman bizi hayatın tekâlifinden âzâd edecektir. Haydi ey musîbet! O terhis ve o âzâd etmek, senin elinle olsun, râzıyım. Eğer benim emânet muhâfazasında ve vazifeperverliğimi tecrübe suretinde sana emir ve irâde etmiş, fakat sana teslim olmaklığıma izin ve rızâsı olmazsa; benim tâkatım yettikçe, emîn olmayana Mâlikimin emânetini teslim etmem!" der.

İşte, binden bir nümûne olarak, dehâ-yı felsefînin ve hüdâ-yı Kur'ânî'nin verdikleri derslerin derecelerine bak. Evet iki tarafın hakikat-ı hâli sâbıkan beyan edilen tarz ile gidiyor. Fakat hidâyet ve dalâlette insanların dereceleri mütefâvittir. Gafletin mertebeleri muhteliftir. Herkes her mertebede bu hakîkatı tamamıyla hissedemez. Çünkü gaflet, hissi iptal ediyor. Ve bu zamanda öyle bir derecede iptâl-i his etmiş ki, bu elîm elemin acısını ehl-i medeniyet hissetmiyorlar. Fakat hassâsiyet-i