Konferans kitabının 102. sayfası — Hasan Feyzi'nin mektubu bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

bütün hizmet ve himmetini ve şu ömr-ü nazenînini envâr-ı Kur'âniye'nin intişarına sarf ve hasretmiştir.

İşte bunun için, şimdiki çektiği bütün zahmetler, rahmet; yaptığı hizmetler, hikmet olmuş.

"Lütf u kahrı, şey-i vâhid bilmeyen çekti azab,

Ol azabdan kurtulup, sultan olan anlar bizi."

Mısrî-i Niyazi gibi diyen bu tercüman, her şeyi hoş görerek, katreyi umman, âdemi insan ve Kur'ân'dan aldığı Nurunu âleme sultan eylemiştir.

Âlem-i insaniyet ve İslâmiyet ve Haremeyn-i Şerifeyn'e asırlarca hizmet eden bu kahraman Türk Milleti'ni çok sevmesinde ve hayatının mühim bir kısmını hep Türkler'le meskûn olan havâlide geçirmesinde büyük hikmetler, mâna ve mülahazalar olsa gerektir.

Âb-ı rûy-i Habib-i Ekrem için,

Kerbelâ'da revan olan dem için,

Şeb-i firkatte ağlayan göz için,

Râh-ı aşkta sürünen yüz için,

Konferans — Sayfa 102

Konferans uygulamada, çevrimdışı