Konferans — Sayfa 131

Şu kâinat semasının gurubu olmayan manevî güneşi olan Kur'ân-ı Kerim; şu mevcudat kitab-ı kebirinin âyât-ı tekviniyesini okutturmak, mahiyetini göstermek için, şuaları hükmünde olan envârını neşrediyor. Ukûl-ü beşeri tenvir ile sırât-ı müstakîmi gösteriyor. Beşeriyet âleminde her ferd, hilkatindeki maksadı ve fıtratındaki metâlibi ve istikametindeki gayesini, o hidâyet güneşinin nuru ile görür, anlar ve bilir. O hidâyet nurunun tecellisine mazhar olanlar, kalb kâbiliyeti nisbetinde ona âyinedarlık ederek kurbiyet kesbeder. Eşya ve hayatın mahiyeti, o nur ile tezahür ederek ancak o nur ile görülür, anlaşılır ve bilinir.

Şems-i Ezelî'nin manevî hidâyet nurlarını temsil eden Kur'ân-ı Kerim, kalb gözüyle hak ve hakikatı görmeyi temin eder. Onun için, O'nun nurundan uzakta kalanlar, zulümatta kalırlar. Zira herşey nur ile görülür, anlaşılır ve bilinir.