Konferans — Sayfa 15

asırda, insanın en büyük mes'elesi: Îmanı kurtarmak veya kaybetmek davasıdır. Umumî harbler, beşere intibah vermiş, dünya hayatının fâniliğini ihtar etmiş. Ve bâki bir âlemde, ebedî bir saadet içinde yaşamak hissini uyandırmıştır. Elbette böyle muazzam bir davayı, şaşırtıcı ve aldatıcı bir zamanda kazanabilmek için, bir dava vekili bulmakta {(Hâşiye): Bu zamanda, böyle bir dava vekilinin, Risâle-i Nur olduğuna Risâle-i Nur'la îmânlarını kurtaran milyonlarca kimseler şahittir...}, çok dikkatli olmamız lâzımdır. Bunun için, tedkikatımızı biraz daha genişleteceğiz. Şöyle ki:

Asrımızdan evvelki, İslâmiyet'in ilm-i Kelâm dâhîleri ve dinimizin hârika imamları ve Kur'ân-ı Hakîm'in dâhî müfessirlerinin vücuda getirdikleri eserler, kıymet takdiri mümkün olmayacak derecede kıymettardır. O zâtlar, İslâmiyet'in birer güneşidirler. Fakat bu zaman, o büyük zâtların yaşadığı zaman gibi değildir.

Eski zamanda dalalet cehâletten geliyordu. Bunun yok edilmesi kolaydır. Bu zamanda dalalet, –Kur'ân ve İslâmiyet'e ve îmana taarruz– fen ve felsefe ve ilimden geliyor. Bunun izalesi müşkildir. Eski zamanda ikinci kısım, binde bir bulunuyordu; bulunanlardan, ancak