Konferans — Sayfa 35

Galip etmek, mağlub etmek Cenâb-ı Hakk'a aittir." diye îman ederek, bir an bile faaliyetten geri kalmamıştır. Evet Hazret-i Üstad, öyle bir himmet-i azîmeye mâliktir ki, ona icra edilen müthiş mezalim, bu himmetin mukabilinde tesirsiz kalmağa mahkûm olmuştur.

Bediüzzaman, arz ve semavattaki mevcudatı, hayret ve istihsanla temaşa eder. Kırlarda ve dağlarda hususan bahar mevsiminde çok gezinti yapar. O seyrangâhlarda zihnen meşguliyet ve dakik bir tefekkür ve daimi bir huzur halindedir. Ağaç ve nebatat ve çiçekleri,

"Ne güzel yaratılmışlar." diyerek, ibret nazarıyla onları seyreder; kâinat kitabını okur. Her âza ve hâsseleri gibi, gözünü de daima Cenâb-ı Hak hesabına ve izni dâiresinde çalıştırır. Gözü, şu kitab-ı kebir-i kâinatın bir mütalaacısı ve şu âlemdeki mu'cizat-ı sanat-ı Rabbaniyenin bir seyircisidir. Ve şu Küre-i Arz bahçesindeki rahmet çiçeklerinin bir mübarek arısı derecesindedir.

Üstad, hususî hayatında mütevazi, vazife başında vakurdur. Tevâzu ve mahviyette nümune-i misal olacak bir mertebededir. Bu mevzuda der ki: