Konferans — Sayfa 85

alıp teshir ediyor. Herkesi kendine çekip râm ediyor. Hele o güzel teşbih ve tâbirlerin bir misli, bir daha bulunup söylenemez. Sendeki mukayese ve muhakemelerin, vak'a ve temsillerin bir benzeri ve bir nazîri bir daha getirilemez.

Kur'ân-ı Arabî'den Türkçe Sözler'e akan ve bugün öz Türkçe'den fışkıran bu feyz ve bu nurlar, kalblerde senin bir nümune-i kudret ve nişane-i rahmet olduğuna hiç bir rayb ve güman bırakmıyor. Sen âyine-i idrâke cilâ ve âlem-i kalbe safâ ve ruh-u revâna gıdasın.

Allah Allah!.. Türk Milleti seninle ne kadar iftihar etse yine azdır. Gözleri nurlandırıp, gönülleri sürurlandıran bu hüccetler ve tâbirâtın ve bu kelimat ve teşbihâtın Arş-ı Âzamdan inen Kur'ân-ı Hakîm'in delil, hüccet ve bürhanları olduğu muhakkaktır. Çünkü; kederleri gidererek, insana neş'e ve neşat veriyor. Okunurken hiçbir itiraz sesi ve hiçbir inkâr kokusu duyulmuyor. O zaman akıl ve mantık duruyor, nefs-i insanî sâfileşiyor, hem duruluyor. Sanki senin bütün hakikatların, evvelâ Rabbanî ve Rahmanî fabrikaların ulvî ve Samedanî tezgâhlarında işlenerek, sonra Nur-u İlâhî deryasında yıkanıp çıkarıldıktan sonra gülyağı fabrikasına verilmiş, orada yedi defa gülyağlarına