Küçük Sözler — Sayfa 22

yolu mütefâvit derecede kat'ederler. Bir kısım ehl-i takvâ berk gibi, bin senelik yolu, bir günde keser. Bir kısmı da, hayâl gibi, ellibin senelik bir mesafeyi bir günde kat'eder. Kur'ân-ı Azîmüşşan, şu hakikate iki âyetiyle işâret eder. O bilet ise; namazdır. Birtek saat, beş vakit namaza abdestle kâfi gelir.

Acaba, yirmiüç saatini, şu kısacık hayât-ı dünyeviyeye sarf eden ve o uzun hayât-ı ebedîyeye birtek saatini sarfetmeyen; ne kadar zarar eder, ne kadar nefsine zulmeder, ne kadar hilâf-ı akıl hareket eder! Zîrâ, bin adamın iştirâk ettiği bir piyango kumarına yarı malını vermek, akıl kabul ederse; halbuki kazanç ihtimâli binde birdir. Sonra yirmidörtten bir malını, yüzde doksandokuz ihtimâl ile kazancı musaddak bir hazine-i ebedîyeye vermemek; ne kadar hilâf-ı akıl ve hikmet hareket ettiğini, ne kadar akıldan uzak düştüğünü, kendini âkıl zanneden adam anlamaz mı?

Halbuki: Namazda ruhun, kalbin, aklın büyük bir rahatı vardır, hem cisme de o kadar ağır bir iş değildir.

Hem namaz kılanın diğer mübah dünyevî amelleri, güzel bir niyet ile ibâdet hükmünü alır. Bu surette bütün sermâye-i ömrünü, âhirete mal edebilir. Fânî ömrünü, bir cihette ibkà eder.