Küçük Sözler — Sayfa 29

Onlar, şu iltifâtı ve fermânı dinledikten sonra, o iki adamdan aklı başında olanı dedi:

"Baş üstüne, ben maaliftihar satarım. Hem, bin teşekkür ederim."

Diğeri mağrur, nefsi fir'avunlaşmış, hodbîn, ayyaş, güya ebedî o çiftlikte kalacak gibi, dünya zelzele ve dağdağalarından haberi yok. Dedi:

"Yok, yok!.. Pâdişah kimdir? Ben mülkümü satmam, keyfimi bozmam!.."

Biraz zaman sonra birinci adam, öyle bir mertebeye çıktı ki, herkes hâline gıpta ederdi. Pâdişahın lütfuna mazhar olmuş, has sarayında saadetle yaşıyor. Diğeri, öyle bir hâle giriftar olmuş ki; herkes ona acıyor, hem "Müstahak!" diyor. Çünkü; hatasının neticesi olarak, hem saadeti ve mülkü gitmiş, hem cezâ ve azap çekiyor.

İşte ey nefs-i pürheves! Şu misâlin dürbünü ile hakikatın yüzüne bak.

Amma o Pâdişah ise; ezel-ebed Sultânı olan Rabbin, Hàlıkın'dır. Ve o çiftlikler, makineler, âletler, mîzanlar ise; senin dâire-i hayatın içindeki mâmelekin ve o mâmelekin içindeki cisim, ruh ve kalbin ve onlar içindeki göz ve dil, akıl ve hayal gibi zâhirî ve bâtınî hasselerindir.