Küçük Sözler — Sayfa 32

göz, şu kitâb-ı kebîr-i kâinâtın bir mütâlaacısı ve şu âlemdeki Mu'cizât-ı San'at-ı Rabbâniye'nin bir seyircisi ve şu küre-i arz bahçesindeki Rahmet çiçeklerinin mübarek bir arısı derecesine çıkar.

Meselâ: Dildeki kuvve-i zâikayı, Fâtır-ı Hakîm'ine satmazsan, belki nefis hesabına, mide nâmına çalıştırsan; o vakit, midenin tavlasına ve fabrikasına bir kapıcı derekesine iner, sukut eder. Eğer Rezzâk-ı Kerîm'e satsan; o zaman dildeki kuvve-i zâika, Rahmet-i İlâhiye hazinelerinin bir nâzır-ı mâhiri ve Kudret-i Samedâniye matbahlarının bir müfettiş-i şâkiri rütbesine çıkar.

İşte ey akıl, dikkat et! Meş'um bir âlet nerede? Kâinat anahtarı nerede? Ey göz, güzel bak! Âdi bir kavvad nerede? Kütüphâne-i İlâhî'nin mütefennin bir nâzırı nerede? Ve ey dil, iyi tad! Bir tavla kapıcısı ve bir fabrika yasakçısı nerede? Hazine-i Hassa-i Rahmet nâzırı nerede?..

Ve daha bunlar gibi başka âletleri ve âzâları kıyas etsen anlarsın ki;hakikaten mü'min Cennet'e lâyık ve kâfir Cehennem'e muvâfık bir mâhiyet kesbeder. Ve onların herbiri, öyle bir kıymet almalarının sebebi; mü'min,