Küçük Sözler — Sayfa 50

İşte ey tenbel nefsim! Ve ey hayâlî arkadaşım!

Geliniz, bu iki kardeşin vaziyetlerini müvâzene edelim. Tâ, iyilik nasıl iyilik getirir ve fenâlık nasıl fenâlık getirir, görelim.. bilelim.

Bakınız: Sol yolun bedbaht yolcusu, her vakit ejderhanın ağzına girmeye muntazırdır; titriyor. Ve şu bahtiyar ise, meyvedâr ve revnakdâr bir bahçeye dâvet edilir. Hem o bedbaht, elîm bir dehşette ve azîm bir korku içinde kalbi parçalanıyor. Ve şu bahtiyâr ise, lezîz bir ibret, tatlı bir havf, mahbûb bir mârifet içinde, garib şeyleri seyir ve temâşa ediyor. Hem o bedbaht, vahşet ve me'yûsiyet ve kimsesizlik içinde azap çekiyor. Ve şu bahtiyâr ise, ünsiyet ve ümid ve iştiyak içinde telezzüz ediyor. Hem o bedbaht, kendini vahşî canavarların hücumuna mâruz bir mahpus hükmünde görüyor. Ve şu bahtiyar ise, bir azîz misafirdir ki, misafiri olduğu Mihmandâr-ı Kerîm'in acib hizmetkârları ile ünsiyet edip eğleniyor. Hem o bedbaht, zâhiren lezîz, mânen zehirli yemişleri yemekle azabını tâ'cil ediyor. Zîrâ o meyveler, nümûnelerdir. Tatmaya izin var, tâ asıllarına tâlib olup müşteri olsun. Yoksa, hayvan gibi yutmaya izin yoktur. Ve şu bahtiyar ise; tadar, işi anlar, yemesini te'hir