Kütübü Sitte - 4.Cilt kitabının 276. sayfası — Muavvizeteyn Sûreleri bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

İbnu Hubeyb şu mânada birşeyler daha söyledi: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) çıktı ve:

"- Söyle!" dedi. Ben:

"- Ne söyliyeyim?" diye sordum. Bunun üzerine:

"- Akşama ve sabaha erince Kul hüvallahu ahad ve Muavvizeteyn sûrelerini üçer kere oku. Bu sana, her şeye karşı yeterlidir" dedi. [Nesâî, İsti'âze 1, (8, 250-253).]{479}

AÇIKLAMA:

Kuraklık, karanlık, felâket gibi korkulu durumlarda istiâze gereklidir. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) kendisi şahsen bu çeşit menfi hallere karşı korunmuş olmasına rağmen istiâzede bulunmuştur. Bu, hem kemâl mertebede kulluğun ifası içindi, hem de o hallerde ne yapması hususunda ümmetine tâlimde bulunmak, fiilen örnek olmak içindi. Esasen, böyle hallerde yapılan istiâze, dua ve ilticalar, menfi durumların kalkması için değil, menfi durumlarda ifası gereken kulluğun yerine getirilmesi içindir. Çünkü hiçbir ibadetin dünyevî bir maksadla yapılması caiz değildir. İbadete dünyevî maksadlar bizzat gâye yapılacak olsa ibadette şart olan ihlâs kaybolur, İhlâssız ibadet indallah makbul olmaz.

Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) uygun bir fırsatı değerlendirerek, musibetli ve korkulu durumlarda okunması gereken sûreleri tâlim buyuruyor.

İstiâze kelime olarak avz kökünden gelir, avz iltica etmek demektir. Meâz iltica edilecek yer veya masdardır.

İstiâze, dinî bir tabir olarak iltica talebinde bulunmak, sığınmak mânasına gelir. Yâni kulun, Allah'a iltica ederek, kötülüklerden, şerlerden korunmasını taleb etmesidir. Bu durumlarda yani iltica talebinde bulunmak istenince Felâk ve Nâs sûrelerinin okunması teşri edildiği için bu iki sûreye Muavvizeteyn denir. Bu sûrelerin faziletini Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), muhtelif hadislerinde beyan etmişlerdir. Yukarıda kaydedilen hadisler bunlardan birkaçıdır. Müteakip hadisler de bunlardandır.{480}

4. Hadis-i Şerif

وعن جابر رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ قال: ]قال لى رسول اللّه ﷺ: اقْرَأ يَا جَابِرُ. قُلْتُ: وَمَاذَا أقْرَأ بِأبِى أنْتَ وَأُمِّى؟ قالَ اقْرَأ: قُلْ أعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ، وَقُلْ أعُوذُ بِربِّ النَّاسِ. فَقَرَأْتُهُمَا فقَالَ: اقْرَأْ بِهِمَا فَلَنْ تَقْرَأ بِمِثْلِهِمَا[. أخرجه النسائى .

4. (899)-Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) bana: "Ey Câbir oku!" dedi. Ben:

"- Annem babam sana kurban olsun, ne okuyayım?" diye sordum. Bunun üzerine:

"- Kul eûzu birabbi'lfelak ve Kul eûzu birabbi'nnâs sûrelerini oku!" dedi. Ben de onları okudum. Resûlullah ilaveten:

Kütübü Sitte - 4.Cilt — Sayfa 276

Kütübü Sitte - 4.Cilt uygulamada, çevrimdışı