Meaili Büyük Cevşen — Sayfa 6

9. Bir de önlerine bir set, arkalarına bir set çekip gözlerini perdelediğimizden artık hakkı göremezler. (İman yolları, kendilerine kapalı olduğu için hakkı göremezler.)

10. Onları ikaz etsen de etmesen de birdir; inanmazlar.

11. Sen ancak zikre (Kuran'a) uyan ve görmediği halde Rahman'dan korkan kimseyi ikaz et. İşte böylesini mağfiret ve güzel mükâfatla müjdele.

12. Şüphesiz ölüleri ancak biz diriltiriz. Onların yaptıkları her işi, bıraktıkları her izi yazarız. Biz, her şeyi apaçık bir kitapta(levh-i mahfuzda)sayıp yazmışızdır.

13. Onlara, şu kasaba halkını misal ver ki, kendilerine elçiler gelmişti.(Bu şehrin Antakya olduğu söylenmiştir.)

14. İşte o zaman biz, onlara iki elçi göndermiştik de yalanladıkları için üçüncü biriyle desteklemiştik. Onlar:"Biz size elçi olarak gönderildik."dediler.

15. Onlar ise,"Siz de ancak bizim gibi insansınız. Rahman da bir şey indirmiş değildir; siz ancak yalan söylüyorsunuz."demişlerdi.

16. (Elçiler:)"Doğrusu Rabbimiz biliyor ki, biz size gönderilmiş elçileriz."

17."Bize düşen ancak apaçık tebliğ etmektir."dediler.

18. Onlar, elçilere,"Doğrusu sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık; vazgeçmezseniz sizi taşlayacağız ve bizden size acıklı azap dokunacaktır."demişlerdi.

19. (Elçiler:)"Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Bu uğursuzluk size öğüt verildiği için mi? Hayır; siz, haddini aşan bir milletsiniz."

20. Şehrin uzağından koşarak bir adam geldi. Onlara:"Ey kavmim! Gönderilen elçilere tabi olun."dedi.

21."Sizden bir ücret istemeyenlere uyun, onlar doğru yoldadırlar."

22."Beni hiçten yaratana niye kulluk etmeyeyim? Sonunda ona döneceksiniz."

23."Ben hiç ondan başka ilahlar edinir miyim? Eğer Rahman bana bir zarar vermek isterse, o putların şefaati bana hiçbir fayda vermez, onlar beni asla kurtaramazlar."

24."İşte o zaman ben apaçık bir dalalet ve sapıklığa düşmüş olurum."

25."Ben sizin de Rabbiniz olan Allah'a inandım. Sizler beni dinleyin."