Meyve Risalesi — Sayfa 121

ve Zât-ı Ahmediye (A.S.M.) bütün mahlûkâtın en eşrefi ve hakikât-ı Muhammediye (A.S.M.) tabir edilen küllî şahsiyet-i mânevîyesi ve makam-ı kudsîsi, iki cihanın en parlak bir güneşi olduğuna ve bu hârika makama liyakatına dair pekçok hüccetleri ve emâreleri, kat'î bir surette Risale-in Nur'da isbat edilmiş. Binden birisi şudur ki:

düsturuyla, bütün ümmetinin bütün zamanlarda işlediği hasenatın bir misli onun defter-i hasenatına girmesi ve bütün kâinatın hakikatlarını, getirdiği nur ile nurlandırması, değil yalnız cin, ins, melek ve zîhayatı, belki kâinatı ve semâvatı ve arzı minnettar eylemesi ve istidat lisanıyla nebatatın duaları ve ihtiyac-ı fıtrî diliyle hayvanatın duaları, gözümüz önünde bilfiil kabul olmasının şehâdetiyle milyonlar, belki ruhanîlerle beraber milyarlar fıtrî ve reddedilmez duaları makbul olan suleha-yı ümmeti her gün o Zât'a (A.S.M.) salât ve selâm ünvanı ile rahmet duaları ve mânevî kazançlarını en evvel o Zât'a (A.S.M.) bağışlamaları ve bütün ümmetçe okunan Kur'ân'ın üçyüzbin hurufunun herbirisinde on sevaptan tâ yüz, tâ bin hasene ve meyve vermesinden –yalnız kıraât-ı Kur'ân cihetiyle– defter-i â'mâline hadsiz nurlar