Meyve Risalesi kitabının 136. sayfası — Onbirinci Mes'ele bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Cehennem dahi, hadsiz dehşetli adem ve hiçlik âlemlerinin çok elîm neticelerini göstermek için o adem mahsulâtlarını kavuruyor ve o dehşetli cehennem fabrikası, sâir vazifeleri içinde, âlem-i vücud kâinatını âlem-i adem pisliklerinden temizlettiriyor. Bu dehşetli mes'elenin şimdilik kapısını açmayacağız; inşâallah sonra izah edilecek.

Hem meleklere îman meyvesinden bir cüz'ü ve Münker ve Nekir'e ait bir nümunesi şudur: "Herkes gibi ben dahi muhakkak gireceğim" diye mezarıma hayâlen girdim. Ve kabirde yalnız, kimsesiz, karanlık, soğuk, dar bir haps-i münferidde bir tecrid-i mutlak içindeki tevahhuş ve me'yusiyetten tedehhüş ederken, birden Münker ve Nekir taifesinden iki mübarek arkadaş çıkıp geldiler. Benimle münazaraya başladılar. Kalbim ve kabrim genişlediler, nurlandılar, harâretlendiler; âlem-i ervaha pencereler açıldı. Ben de şimdi hayalen ve istikbâlde hakikaten göreceğim o vaziyete bütün canımla sevindim ve şükrettim.

Sarf ve Nahiv ilmini okuyan bir medrese talebesinin vefât edip, kabirde Münker ve Nekir'in: "Men Rabbüke" "Senin Rabbin kimdir?" diye suallerine karşı, kendini medresede zannedip Nahiv ilmi ile cevap vererek:

Meyve Risalesi — Sayfa 136

Meyve Risalesi uygulamada, çevrimdışı