Meyve Risalesi — Sayfa 144

erkân-ı azîme-i kâinât hesabına o vazifeyi, ancak hadsiz melekler görebilir ve o saltanât-ı rubûbiyetin her tarafta, Sera'da Süreyya'da, zeminin temelinde, dışında hakîmâne ve haşmetkârâne icraatını onlar temsil edebilirler.

Meselâ, felsefenin ruhsuz kanunları pek karanlık ve vahşetli gösterdikleri hilkât-ı arziye ve vaziyet-i fıtriyesini, bu meyve ile nurlu, ünsiyetli bir tarzda Sevr ve Hut namlarındaki iki meleğin omuzlarında, yâni nezaretlerinde ve Cennet'ten getirilen ve fâni Küre-i Arz'ın bâki bir temel taşı olmak, yâni ileride bâki Cennet'e bir kısmını devretmeğe bir işaret için Sahret namında uhrevî bir madde, bir hakikât gönderilip Sevr ve Hut meleklerine bir nokta-i istinat edilmiş diye Benî-İsrail'in eski peygamberlerinden rivayet var ve İbn-i Abbas'tan dahi mervîdir. Maatteessüf bu kudsî mâna, mürûr-u zamanla bu teşbih, avâmın nazarında hakikât telakki edilmekle, aklın hâricinde bir suret almış. Madem melekler havada gezdikleri gibi toprakta ve taşta ve yerin merkezinde de gezerler; elbette onların ve Küre-i Arz'ın, üstünde duracak cismanî taş ve balığa ve öküze ihtiyaçları yoktur.

Hem meselâ Küre-i Arz, Küre-i Arz'ın nevileri adedince başlar ve o nevilerin ferdleri sayısınca