Meyve Risalesi kitabının 17. sayfası — Üçüncü Mes'ele bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

sofra yapan ve nîmetlerle dolduran bir Rahman-ı Rahîm-i Zülcelâli ve'l-ikram'ın ziyafetleri kurulmuş ve ihsanlarının sergileri açılmış, oraya sevkiyât var diye îman sinemasıyla müşâhede ettiğinden, derecesine göre bâki âlemin bir nev'i lezzetini hissedebilir.Demek hakikî ve elemsiz lezzet, yalnız îmânda ve îman ile olabilir.

Îmânın bu dünyada dahi verdiği binler faide ve neticelerinden yalnız bir tek faide ve lezzetini, –bu mezkûr bahsimiz münasebetiyle Gençlik Rehberi'nde bir hâşiye olarak yazılan– bir temsil ile beyan edeceğiz. Şöyle ki:

Meselâ senin gayet sevdiğin bir tek evlâdın sekeratta ölmek üzere iken ve meyusane elîm ebedî firakını düşünürken; birden Hazret-i Hızır ve Hakîm-i Lokman gibi bir doktor geldi, tiryak gibi bir macun içirdi, o sevimli ve güzel evlâdın gözünü açtı, ölümden kurtuldu. Ne kadar sevinç ve ferah veriyor anlarsın.

İşte o çocuk gibi sevdiğin ve ciddî alâkadar olduğun milyonlar sence mahbub insanlar, o mâzi mezaristanında –senin nazarında– çürüyüp mahvolmak üzere iken, birden hakikat-ı îman, Hakîm-i Lokman gibi o büyük îdamhane

Meyve Risalesi — Sayfa 17

Meyve Risalesi uygulamada, çevrimdışı