Meyve Risalesi — Sayfa 43

kalmaz ki; mahlukların en ehemmiyetlisi olan nev-i insanın en ehemmiyetli ve umumî ve umum kâinatı ve umum esmâ ve sıfât-ı İlâhiye'yi alâkadar eden bekà-i uhreviyeye ait dualarını içine alan ve nev-i insanın güneşleri ve yıldızları ve kumandanları olan bütün peygamberleri arkasına alıp onlara duasına "âmîn, âmîn" dedirten ve ümmetinden her gün her ferd-i mütedeyyin, hiç olmazsa kaç defa O'na salavât getirmekle O'nun duasına "âmîn, âmîn" diyen ve belki bütün mahlûkât o duasına iştirak ederek"Evet ya Rabbenâ! İstediğini ver; biz de O'nun istediğini istiyoruz!"diyorlar. Bütün bu reddedilmez şerâit altında bekà-i uhrevî ve saadet-i ebediye için Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'ın –haşrin hadsiz esbab-ı mûcibesinden– yalnız tek duası, Cennet'in vücuduna ve baharın icadı kadar kudretine kolay olan âhiretin icadına kâfi bir sebeptir diye "Mücîb" ve "Semî'" ve "Rahîm" isimleri bizim sualimize cevap veriyorlar.

Hem madem, gündüz bedahetle güneşi gösterdiği gibi; zemin yüzünde, mevsimlerin tebeddülünde küllî ölmek ve dirilmekte, perde arkasında bir mutasarrıf; gayet intizamla koca Küre-i Arzı bir bahçe, belki bir ağaç kolaylığında ve intizamında ve azametli baharı bir çiçek