Meyve Risalesi — Sayfa 48

Nasılki iki kışlada yatan ve duran mutî askerler, bir kumandanın çağırmasıyla silâh başına ve vazife başına boru sesiyle gelmeleri gibi, aynen öyle de; bu iki kışlanın misalinde ve emre itaatında koca semavat ve Küre-i Arz, Sultan-ı Ezelî'nin askerlerine iki mutî kışla gibi, ne vakit Hazret-i İsrafil Aleyhisselâm'ın borusuyla o kışlalarda ölüm ile yatanlar çağırılsa, derhal ceset libaslarını giyip dışarı fırlamalarını isbat edip gösteren; her baharda arz kışlası içindekiler, melek-i ra'dın borusuyla aynı vaziyeti göstermesiyle nihâyetsiz azameti anlaşılan bir saltanât-ı rubûbiyet; elbette ve elbette ve her halde ve hiç şüphe getirmez ki; –Onuncu Söz'de isbatına binaen– o rahmet ve hikmet ve inayet ve adalet ve saltanât-ı sermediyenin gayet kat'î istedikleri dâr-ı âhiret ve daire-i haşir ve neşrin açılmamasıyla o nihâyetsiz cemâl-i rahmet nihâyetsiz bir çirkin merhametsizliğe inkılâb etmesi ve o hadsiz kemâl-i hikmet, hadsiz kusurlu abesiyete ve faydasız israfata dönmesi ve o gayet şirin inayet, gayet acı ihânetlere değişmesi ve o gayet mîzanlı ve hakkaniyetli adâlet, gayet şiddetli zulümlere kalbolması ve o gayet derecede haşmetli ve kuvvetli saltanât-ı sermediye sukut etmesi ve haşrin gelmemesiyle bütün