Birinci Kelime

Afyon Hapsi'nde Yazılan "elhüccetü'z-zehrâ"nın Birinci Makamı'nın Birinci Kısmı

"Şimâl-i Şarkî'de zuhûr eden küfr-ü mutlakın dehşetli bir inkâr ile ve Allah'ı tanımamak ile hücumunu yazan gazeteleri ve kitapları okuyan gençler ve ihtiyarlar, elbette îmân-ı billah'taki mevcudiyet ve vahdâniyet-i İlâhiye'ye dair gâyet kat'î ve kuvvetli derslere pek ziyâde ihtiyaçları var." diye tesbihâtta kalbe geldi ki: "Bu kısacık hülâsayı ihtiyarlara ve gençlere ders ver." Ben de "Bismillâh" deyip başladım, dedim:

Bu kelâm-ı tevhidde onbir müjde, onbir hüccet-i îmâniye var. Şimdi, yalnız hüccetlere gâyet kısa bir işâret edip, izahını ve müjdelerini Yirminci Mektup ve Nur eczalarına havale edeceğim. İşte o kelâm-ı tevhidin onbir kelimesinden,

BİRİNCİ KELİME:

dır.Bundaki hüccet ise matbû "Âyetü'l-Kübrâ Risalesi"dir. O emsâlsiz hüccetin hârikalığı içindir ki;

İmâm-ı Ali (R.A.), Nur'un eczalarından haber verdiği sırada

deyip o Âyetü'l-Kübrâ'yı şefaatçı yaparak Nur şakirdlerinin Denizli hapsinde, o risalenin hem Ankara, hem Denizli Mahkemelerinde galebesiyle ve perde altında tesirli intişarıyla talebelerine berâet kazandırmağa sebep olduğu gibi, onun gizli tab'ı da, şakirtlerinin dokuz ay mevkufiyetlerine vesile olmasıyla İmâm-ı Alinin (R.A.) hem kerâmet-i gaybiyesini, hem Nur şakirdlerinin bedeline duasını pek zâhir bir surette tasdik etti.

Evet "Âyetü'l-Kübrâ Şuâı", otuzüç icma-i azîmi ve küllî hüccetleri mevcûdâtın heyet-i mecmuasında gösterip, herbir hüccet-i külliyede hadsiz bürhanlara işâret ederek başta semâvât, yıldızlar kelimeleriyle; arz, hayvânât ve nebâtât kelâmları ve cümleleriyle; gitgide tâ kâinât mecmuası, müştemilât ve mevcudât ve hudûs ve imkân ve tegayyür hakikatlarının kelimeleriyle Vâcibü'l-Vücud'un mevcudiyetini ve vahdâniyetini güneş zuhurunda ve gündüz kat'iyyetinde isbât ediyor. Sarsılmaz bir îman isteyen ve dinsiz anarşistliğe karşı kırılmaz bir kılınç arayanlar, "Âyetü'l-Kübrâ"ya müracaât etsinler.