Miftah-ul İman — Sayfa 64

ruhlarına, nefislerine, akıllarına terbiyekârâne ders vermesi ve manevî terakkiyâta sevketmesi, emsâlsiz bir hâlettir.

Hem, öyle bir şeriatla meydana gelmiş ki; âdilâne kanunlarıyla nev-i beşerin beşten birisini ondört asırda maddî ve manevî terakkî içinde idare etmesi misilsiz bir hâlet olduğu gibi, o Zât (A.S.M.), öyle bir îman ve itikadla meydana çıktı ki; bütün ehl-i hakikât her zaman O'nun mertebe-i îmânından feyz almalarıyla beraber en yüksek ve en kuvvetli bir derecededir diye müttefikan tasdikleri ve o zamanda hadsiz muârızlarının O'na muhâlefeti zerre kadar bir telaş, bir vesvese, bir şüphe vermemesi gösteriyor ki, kuvvet-i îmâniyede dahi O'nun emsâli yok ve o küllî yüksek îmânı misilsizdir.

Hem öyle bir ubûdiyet ve ibâdet gösterdi ki; ibtidâ ve intihayı birleştirip hiç kimseyi taklit etmeyerek, ibâdetin en ince esrârını görüp müraât ederek en dağdağalı zamanlarda dahi tam tamına ubûdiyeti yapması –emsâlsiz bir hâlet olması gibi– Hâlık'ına karşı öyle daavât ve münâcât ve ricâlar yapmış ki, bu zamâna kadar telâhuk-u efkârla beraber o mertebeye yetişilmemiş. Meselâ: Cevşenü'lKebir Münâcâtı'nda binbir Esmâ-i İlâhîye'yi