Miftah-ul İman — Sayfa 73

Dokuzuncusu:

sırrına mazhar ve salavâtlarda Âl-i İbrahim Aleyhisselâm'a mukâbil olan Âl-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'ın içindeki büyük Evliyâ (R.A.) ve Ali (R.A.) ve Hasan (R.A.) ve Hüseyin (R.A.) ve ehl-i beytin oniki imamı ve Gavs-ı Âzam (K.S.) ve Ahmed-i Rüfaî (K.S.), Ahmed-i Bedevî (K.S.), İbrahim-i Dessûkî (K.S.), Ebü'l-Hasan-ı Şâzelî (K.S.) gibi aktablar ve imamlar; ittifakla, hakkalyakîn bir itikâdla ve keşfiyât ve müşâhedatla ve ümmette gösterdikleri hârika irşadât ve kerâmetlerle, risâlet ve hakkaniyet ve sâdıkıyet-i Muhammediye'ye (A.S.M.) îmanları ve şehâdetleri ile imza basıyorlar.

Onuncusu:Enbiyadan sonra en muhterem ve yüksek tâife ve ümmî ve bedevi oldukları halde az bir zamanda nur-u Muhammedî (A.S.M.) ile şarktan garba kadar âdilâne idare edip, cihangir devletleri mağlûp ederek müterakkî, fenli, medenî, siyasî milletlere üstad, muallim, diplomât, hâkim-i âdil olarak o asrı bir asr-ı saâdet hükmüne getiren sahâbeler; Muhammed'in (A.S.M.) her halini tedkik ve taharriden sonra gözleriyle gördükleri çok mu'cizatın kuvvetiyle eski düşmanlıklarını ve