Miftah-ul İman — Sayfa 77

padişahlarından Seyf İbn-i Zîyezen ve Tübba' gibi çok ârifler, o zaman evliyâları pek sarih bir surette Muhammed'in (A.S.M.) risaletinden haber verip şiirlerle ilân etmişler. "Ondokuzuncu Mektub" da, ehemmiyetli ve kat'î bir kısmı yazılmış. Hattâ o padişahlardan birisi, demiş: "Ben, Muhammed'e (A.S.M.) hizmetkâr olmasını bu saltanata tercih ederim." Birisi de demiş: "Ah! Ben O'na yetişse idim, O'nun ammizâdesi olurdum." Yani: Hazret-i Ali (R.A.) gibi fedâi bir hizmetkârı ve veziri olurdum. Her ne ise –tarih ve siyer kitapları bu haberleri tamamen neşr ile– bu ârifler, risâlet-i Muhammediye'ye (A.S.M.) kuvvetli ve küllî bir şehâdetle sâdıkıyetine imza basıyorlar.

Hem o ârifler ve kâhinler gibi risâlet-i Muhammediye'yi (A.S.M.) gaybî haber veren ve sözleri işitilen ve şahısları görünmeyen hâtif denilen ruhanîler, pek sarih bir surette Muhammed'in (A.S.M.) nübüvvetinden haber verdikleri gibi; çok muhbirler, hattâ saneme kesilen kurbanlar ve sanemler ve mezar taşları nübüvvetinden haber vermeleriyle O'nun Risaletine ve hakkaniyetine imza basıp tarih lisanıyla şehâdet etmişler.

Ondördüncü Şehâdet:Kâinatın kuvvetli şehâdetine işâret eden bu Arabî fıkra: