Miftah-ul İman — Sayfa 98

menşe' olması cihetindedir. Yoksa hayât-ı ebediyeyi zehirleyecek ve bozacak bir tarzda şu hayât-ı fâniyeye hasr-ı nazar etmek; âni bir şimşeği, sermedî bir güneşe tercih etmek gibi bir dîvâneliktir.

Hakikat nazarında herkesten ziyâde hasta olan, maddî ve gafil doktorlardır. Eğer eczahâne-i kudsiye-i Kur'âniye'den tiryak misal îmânî ilâçları alabilseler, hem kendi hastalıklarını, hem beşeriyetin yaralarını tedâvi ederler. İnşâallah, senin şu intibahın senin yarana bir merhem olacağı gibi, seni dahi doktorların marazına bir ilâç yapar.

Hem bilirsin; me'yus ve ümitsiz bir hastaya manevî bir tesellî, bazen bin ilâçtan daha ziyade nâfîdir. Halbuki tabiat bataklığında boğulmuş bir tabip, o bîçare marîzin elîm ye'sine bir zulmet daha katar. İnşâallah, bu intibahın, seni öyle bîçarelere medâr-ı teselli eder, nurlu bir tabip yapar.

Bilirsin ki;ömür kısadır, lüzumlu işler pek çoktur. Acaba benim gibi sen dahi kafanı teftiş etsen, mâlumatın içinde ne kadar lüzumsuz, fâidesiz, ehemmiyetsiz, odun yığınları gibi câmid şeyleri bulursun. Çünkü, ben teftiş ettim, çok lüzumsuz şeyleri buldum. İşte o fennî