Dördüncü Esas

Dördüncü Esas

Mi'râc'ın semerâtı ve faydası nedir?

Elcevap:Şu şecere-i tûbâ-i mâneviye olan Mi'râc'ın beş yüzden fazla meyvelerinden nümûne olarak yalnız beş tanesini zikredeceğiz.

Birinci Meyve:Erkân-ı îmaniyenin hakâikını göz ile görüp; melâikeyi, Cennet'i, âhireti, hatta Zât-ı Zülcelâl'i göz ile müşâhede etmek; kâinata ve beşere öyle bir hazine ve bir nur-u ezelî ve ebedî bir hediye getirmiştir ki: Şu kâinatı, perişan ve fâni ve karmakarışık bir vaziyet-i mevhumeden çıkarıp, o nur ve o meyve ile; o kâinatı kudsî mektubât-ı Samedâniye, güzel âyine-i cemâl-i Zât-ı Ehadiye vaziyeti olan hakikatını göstermiş. Kâinatı ve bütün zîşuuru sevindirip mesrur etmiş. Hem o nur ve o meyve ile beşeri; müşevveş, perişan, âciz, fakir, hâcâtı hadsiz, âdası nihayetsiz ve fâni, bekasız bir vaziyet-i dalâletkârâneden o insanı; o nur, o meyve-i kudsiye ile ahsen-i

takvimde bir mu'cize-i kudret-i Samedaniye'si ve mektubât-ı Samedaniye'nin bir nüsha-i câmiası ve Sultan-ı Ezel ve Ebed'in bir muhatabı, bir abd-i hassı.. ve kemâlâtının istihsancısı, halili.. ve cemâlinin hayretkârı, habibi.. ve Cennet-i bâkiyesine namzet bir misâfir-i azizi sûret-i hakikîsinde göstermiş. İnsan olan bütün insanlara, nihayetsiz bir sürur, hadsiz bir şevk vermiştir.

İkinci Meyve:Sâni-i Mevcûdat ve Sâhib-i Kâinat ve Rabbü'l-Âlemîn olan Hâkim-i Ezel ve Ebed'in marziyât-ı Rabbâniye'si olan İslâmiyet'in –başta namaz olarak– esâsâtını, cin ve inse hediye getirmiştir ki; o marziyâtı anlamak, o kadar merak-âver ve saâdet-âverdir ki, tarif edilmez. Çünkü herkes, büyükçe bir veliyy-i nimetini, yahut muhsin bir padişahının uzaktan arzularını anlamağa ne kadar arzukeş ve anlasa ne kadar memnun olur. Temennî eder ki: "Keşki bir vasıta-i muhabere olsa idi, doğrudan doğruya o zât ile konuşsa idim. Benden ne istiyor, anlasa idim. Benden onun hoşuna gideni bilse idim." der. Acaba bütün mevcûdat kabza-i tasarrufunda ve bütün mevcûdâttaki cemâl ve kemâlât, O'nun cemâl ve kemâline nisbeten zayıf bir gölge ve her anda nihayetsiz cihetlerle O'na muhtaç ve