İkinci Nokta

beyan ettiği gibi, tarihçe menkul olan şudur ki: O hâdiseyi gören küffâr, "sihirdir" demişler ve "Bize sihir gösterdi. Eğer sâir taraflardaki kervan ve kafileler görmüşlerse hakikattır. Yoksa bize sihir etmiş." demişler. Sonra sabahleyin Yemen ve başka taraflardan gelen kafileler ihbar ettiler ki: "Böyle bir hâdiseyi gördük." Sonra küffâr, Fahr-i Âlem (A.S.M.) hakkında (hâşâ) "Yetim-i Ebu Talib'in sihri semâya da te'sir etti." dediler.

İKİNCİ NOKTA:Sa'd-ı Taftazanî gibi eâzım-ı muhakkikînin ekseri demişler ki: "İnşikâk-ı Kamer, parmaklarından su akması, umum bir orduya su içirmesi, câmide hutbe okurken dayandığı kuru direğin müfârakât-ı Ahmediye'den (A.S.M.) ağlaması; umum cemaatin işitmesi gibi mütevâtirdir. Yani öyle tabakadan tabakaya bir cemaât-ı kesîre nakletmiştir ki, kizbe ittifakları muhâldir. ‘Hâle' gibi meşhur bir kuyruklu yıldızın bin sene evvel çıkması gibi mütevâtirdir. Görmediğimiz Serendip Adası'nın vücûdu gibi tevatürle vücûdu kat'îdir." demişler. İşte böyle gayet kat'î ve şuhudî mesâilde teşkikât-ı vehmiye yapmak, akılsızlıktır. Yalnız muhâl olmamak kâfidir. Halbuki şakk-ı Kamer, bir volkanla inşikak eden bir dağ gibi mümkündür.