Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 5

Otuzbirinci Söz

Mi'râc-ı Nebeviye'ye Dâirdir (A.S.M.)

İHTAR:Mi'râc mes'elesi, erkân-ı îmâniyenin usûlünden sonra terettüp eden bir neticedir. Ve erkân-ı îmâniyenin nurlarından medet alan bir nurdur. Erkân-ı îmâniyeyi kabul etmeyen dinsiz mülhidlere karşı elbette bizzat isbat edilmez. Çünkü: Allah'ı bilmeyen, Peygamberi tanımayan ve melâikeyi kabul etmeyen veya semâvâtın vücûdunu inkâr eden adamlara Mi'râc'dan bahsedilmez. Evvelâ o erkânı isbat etmek lâzım geliyor. Öyle ise biz, Mi'râc'da istib'ad ile vesveseye düşen bir mü'mini muhatab ittihaz ederek, ona karşı serd-i kelâm edip arasıra makam-ı istimâda olan mülhidi nazara alıp serd-i kelâm edeceğiz. Bazı sözlerde hakikat-ı Mi'râc'ın bir kısım lem'aları zikredilmiştir. İhvanlarımın ısrarı ile ayrı ayrı o lem'aları hakikatın aslıyla birleştirmek ve kemâlât-ı Ahmediye'nin (A.S.M.) cemâline birden bir âyine yapmak için, inayeti ALLAH'dan istedik.