Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 64

İKİNCİ NÜKTE:Mi'râc-ı Nebeviye'deki mâceralardan birisi: Cenâb-ı Hakk'ın Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'a karşı muhabbet-i münezzehesi, "Sana âşık olmuşum." tabiriyle ifade edilmiş. Şu tâbirât, Vâcibü'lVücûd'un kudsiyetine ve istiğna-i zâtîsine, mâna-yı örfî ile münasip düşmüyor. Madem Süleyman Efendi'nin mevlidi, rağbet-i âmmeye mazhariyeti delâletiyle, o zât ehl-i velâyettir ve ehl-i hakîkattır; elbette irâe ettiği mana sahihtir. Mana da budur ki:

Zât-ı Vâcibü'l-Vücûd'un hadsiz cemâl ve kemâli vardır. Çünkü bütün kâinatın aksâmına inkısam etmiş olan cemâl ve kemâlin bütün envâı, O'nun cemâl ve kemâlinin emareleri, işaretleri, âyetleridir. İşte her halde, cemâl ve kemâl sahibi, bilbedâhe cemâl ve kemâlini sevmesi gibi, Zât-ı Zülcelâl dahi cemâlini pekçok sever. Hem, kendine lâyık bir muhabbetle sever. Hem cemâlinin şuââtı olan esmâsını dahi sever. Madem esmâsını sever; elbette esmâsının cemâlini gösteren san'atını sever. Öyle ise, cemâl ve kemâline âyine olan masnuâtını dahi sever. Madem cemâl ve kemâlini göstereni sever; elbette cemâl ve kemâl-i esmâsına işaret eden mahlûkâtının mehâsinini sever. Bu beş nevi muhabbete Kur'ân-ı Hakîm, âyâtıyla işaret ediyor.