Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 69

Aleyhissalâtü Vesselâm'ın gitmesinde, çok mesafeyi tayyederek gitmesi ve ân-ı vâhidde yerine gelmesi sırrı, bundan ileri geliyor. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın Mi'râc'ı, O'nun seyr ü sülûkudur, O'nun ünvan-ı velâyetidir. Ehl-i velâyet nasıl ki seyr ü sülûk-i ruhanî ile, kırk günden tâ kırk seneye kadar bir terakki ile, derecât-ı îmâniyenin hakkalyakîn derecesine çıkıyor.

Öyle de: Bütün evliyânın sultanı olan Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm; değil yalnız kalbi ve ruhu ile, belki hem cismiyle, hem havassıyla, hem letâifiyle; kırk seneye mukâbil kırk dakikada, velâyetinin kerâmet-i kübrası olan Mi'râc'ı ile bir cadde-i kübrâ açarak, hakâik-i îmâniyenin en yüksek mertebelerine gitmiş; Mi'râc merdiveniyle Arş'a çıkmış; "Kab-ı Kavseyn" makamında, hakâik-i îmâniyenin en büyüğü olan Îmân-ı Billâh ve Îmân-ı Bil'âhireti aynelyakîn gözüyle müşâhede etmiş; Cennet'e girmiş, saâdet-i ebediyeyi görmüş; o Mi'râc'ın kapısıyla açtığı cadde-i kübrayı açık bırakmış; bütün evliyâ-yı ümmeti seyr ü sülûk ile, derecelerine göre, ruhanî ve kalbî bir tarzda o Mi'râc'ın gölgesi içinde gidiyorlar.

BEŞİNCİ NÜKTE:Mevlid-i Nebevî ile Mi'râciye'nin okunması, gayet nâfi ve güzel