Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 77

ÜÇÜNCÜ NOKTA:Mu'cize; dâvâ-yı nübüvvetin isbatı için, münkirleri iknâ etmek içindir, icbar için değildir. Öyle ise dâvâ-yı nübüvveti işitenler için, iknâ edecek bir derecede mu'cize göstermek lâzımdır. Sâir taraflara göstermek veyahut icbar derecesinde bir bedâhetle izhar etmek, Hakîm-i Zülcelâl'in hikmetine münâfi olduğu gibi, sırr-ı teklife dahi muhâliftir. Çünkü"Akla kapı açmak, ihtiyarı elinden almamak"sırr-ı teklif iktiza ediyor. Eğer Fâtır-ı Hakîm, inşikâk-ı Kamer'i, feylesofların hevesâtına göre bütün âleme göstermek için bir iki saat öyle bıraksa idi ve beşerin umum tarihlerine geçse idi, o vakit sâir hâdisât-ı semâviye gibi; ya dâvâ-yı Nübüvvet'e delil olmazdı, Risâlet-i Ahmediye'ye (A.S.M.) hususiyeti kalmazdı. Veyahut bedâhet derecesinde öyle bir mu'cize olacaktı ki; aklı icbar edecek, aklın ihtiyarını elinden alacak; ister istemez Nübüvvet'i tasdik edecek. Ebûcehil gibi kömür ruhlu, Ebûbekir-i Sıddık gibi elmas ruhlu adamlar; bir seviyede kalıp, sırr-ı teklif zayi olacaktı. İşte bu sır içindir ki; hem âni, hem gece, hem vakt-i gaflet, hem ihtilâf-ı metâlî, sis ve bulut gibi sâir mevânii perde ederek umum âleme gösterilmedi veyahut tarihlere geçirilmedi.