Mirac ve Şakk-ı Kamer kitabının 89. sayfası — Otuzbirinci Pencere bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Siyaset, Efkârın Âleminde Bir Şeytandır; İstiâze Edilmeli!

Siyaset-i medenî, ekserin rahatına feda eder ekalli. Belki ekall-i zâlim, kendine kurban eder ekserîn-i avâmı.

Adâlet-i Kur'ânî; tek masumun hayatı, kanı heder göremez, onu feda edemez değil ekseriyete, hatta nev'in umumu...

Âyet-i

مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ

iki sırr-ı azîmi vaz'ediyor nazara. Biri: Mahz-ı adâlet. Bu düstur-u azîmi

Ki ferd ile cemaat, şahıs ile nev-i beşer, kudret nasıl bir görür; adâlet-i İlâhî, ikisine bir bakar.

Şahs-ı vâhid, hakkını kendi feda ediyor. Lâkin feda edilmez, hatta umum insana. Onun ibtal-i hakkı, hem iraka-i demmi,

Hem zevâl-i ismeti: İbtal-i hakk-ı nev'in hem ismet-i beşerin mislidir; hem naziri. İkinci sırrı budur: Hodgâmî bir âdemî

Hırs ve heves yolunda bir masumu öldürse, eğer elinden gelse, hevesine mani ise harab eder dünyayı, imha eder benî-âdemi.

Bir sünnet-i dâimî.

Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 89

Mirac ve Şakk-ı Kamer uygulamada, çevrimdışı