Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 107. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

sevincinden lerzeye geldi, kımıldandı. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ferman etti ki:

اُثْبُتْ يَا اُحُدُ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِىٌّ وَ صِدّ۪يقٌ وَ شَه۪يدَانِ

Şu hadîs, Hazret-i Ömer ve Osman şehid olacaklarına bir ihbar-ı gaybidir.

Şu misâlin tetimmesi olarak nakledilmiş ki: Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, Mekke'den hicret ettiği ve küffarlar tâkibe çıktıkları vakit, Sebîr namındaki dağa çıktılar. Sebîr dedi:"Yâ Resûlâllah, benden ininiz! Korkarım, benim üstümde sizi vururlarsa, Allah beni tâzib eder. Onun için korkarım."Cebel-i Hirâ çağırdı:

يَا رَسُولَ اللّٰهِ اِلَىَّ

"Bana gel."Bu sır içindir ki, ehl-i kalb, Sebîrde havf ve Hirâ'da da emniyeti hissederler.

Bu misâlden anlaşılır ki:O koca dağlar, birer müstakil abddir, müsebbihdir ve vazifedardırlar. Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâmı tanır ve severler; başıboş değillerdir.

Altıncı Misâl:Nakl-i sahîh ile, Hazret-i

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 107

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı