Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 116. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

mu'cize-i Ahmediye(Aleyhissalâtü Vesselâm);nev'i itibariyle, mânevî mütevatirdir. Cüz'iyatları, bir kısmı dahi mânevî mütevatir hükmündedir. Diğer kısmı âhâdî ise de, ilm-i hadîsin müdakkik imamları tashih ve tahric ettikleri için, kanaat-i ilmiye verir. Biz de, pek çok misâllerinden, birkaç misâlini zikredeceğiz:

Birinci Misâl:Allâme-i Mağrib Kâdı-yı Iyaz, Şifâ-i Şerîfinde, ulvî bir an'ane ile ve müteaddid tarîklerle, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın hâdimi ve bir kumandanı ve Hazret-i Ömer'in zamanında orduyu İslâmın baş kumandanı ve İran'ın fâtihi ve Aşere-i Mübeşşere'den olan Hazret-i Sa'd İbn-i Ebî Vakkas diyor:

"Gazve-i Uhud'da ben Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın yanında idim. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, o gün kavsi kırılıncaya kadar küffara oklar attı. Sonra bana okları veriyordu, "At!" diyordu. Nasl'sız, yâni okun uçmasına yardım eden kanatları olmayan okları verirdi ve bana emrederdi: "At!" Ben de atardım. Kanatlı oklar gibi uçardı; küffarın cesedine yerleşirdi. O halde iken, Katâde İbn-i

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 116

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı