Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 128. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Vesselâm'ın yağmur duâsı tevatür derecesinde ve çok defa tekrar ile, dâima sür'atle kabul olması; başta İmam-ı Buharî ve İmam-ı Müslim, eimme-i hadîs nakletmişler. Hatta bazı defa, minber-i şerîf üstünde, yağmur duâsı için elini kaldırıp indirmeden yağmış. Sâbıkan zikrettiğimiz gibi, bir-iki defa ordu susuz kaldığı vakit bulut geliyordu, yağmur veriyordu. Hatta nübüvvetten evvel, cedd-i Nebî Abdülmuttalib, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın küçüklük zamanında mübarek yüzüyle yağmur duâsına giderdi. Onun yüzü hürmetine gelirdi ki; o hâdise, Abdülmuttalib'in bir şiiri ile iştihar bulmuş.

Hem vefat-ı Nebevî'den sonra, Hazret-i Ömer, Hazret-i Abbas'ı vesile yapıp demiş:"Yâ Rab! Bu senin habîbinin amucasıdır. Onun yüzü hürmetine yağmur ver!"Yağmur gelmiş.

Hem İmam-ı Buharî ve Müslim haber veriyorlar ki: Yağmur için duâ taleb edildi. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm duâ etti. Yağmur öyle geldi ki, mecbur oldular: "Aman duâ et, kesilsin!" Duâ etti, birden kesildi.

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 128

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı