Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 156. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

vefat etti. Eve getirdik. Akşam ve yatsı arasında etrafında kadınlar ağlarken birden

اَنْصِتُوا اَنْصِتُوا

"Susunuz!" dedi. Sonra, fasîh bir lisanla:

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ

diyerek bir miktar konuştu. Sonra baktık ki; cansız, vefat etmiş."

İşte, cansız cenazeler Onun risâletini tasdik etse; canlı olanlar tasdik etmese, elbette o "câni" canlılar, cansızlardan daha cansız ve ölülerden daha ölüdürler!..

Amma; melâikelerin, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'a hizmeti ve görünmesi ve cinnîlerin Ona îman ve itâati, mütevatirdir. Nass-ı Kur'ân ve çok âyatla musarrahtır. Gazve-i Bedir'de beşbin melâike –nass-ı Kur'ân ile– önde, sahabeler gibi ona hizmet edip, asker olmuşlar. Hatta o melekler, melâikeler içinde, ashâb-ı Bedir gibi şeref kazanmışlar. Şu mes'elede iki cihet var:

Birisi:Cin ve melâikenin tâifeleri, hayvan ve insanın tâifeleri gibi, vücudları kat'î ve bizimle münasebetdar olduğu, Yirmidokuzuncu Söz'de, iki kere iki dört eder derecesinde bir kat'iyetle isbat etmişiz. Onların isbatını, o Söz'e havale ederiz.

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 156

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı