Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 236

ile gösterir ki; O, Cenâb-ı Hakk'ın tercümanıdır. Hem O, kendi zâtında bütün ihlâsıyla ve takvasıyla ve ciddiyetiyle ve emanetiyle ve sâir bütün ahval ve etvârıyla gösterir ki; O kendi namına, kendi fikriyle demiyor.. belki Halık'ı namına konuşuyor. Hem Onu dinleyen bütün ehl-i hakikat, keşif ve tahkik ile tasdik etmişler ve ilmelyakîn îman etmişler ki: O kendi kendine konuşmuyor, belki Halık-ı kâinat Onu konuşturuyor, ders veriyor, Onunla ders verdiriyor. Öyle ise; Onun sıdk ve hakkaniyeti, bu dört gayet kuvvetli esasların icmâ'ına istinad eder.

Beşinci Esas:Hem, O tercüman-ı kelâm-ı Ezelî; ervahları görüyor, melâikelerle sohbet ediyor, cin ve insi de irşad ediyor. Değil ins ve cin âlemi, belki âlem-i Ervah ve âlem-i Melâike fevkınde ders alıyor. Ve mâverasında münasebeti var ve ıttılâı vardır. Sâbık mu'cizatı ve tevatürle kat'î macera-yı hayatı, şu hakikatı isbat etmiştir. Öyle ise kâhinler ve sâir gaibten haber verenler gibi, Onun haberlerine değil cin, değil ervah, değil melâike; belki Cibrîl'den başka Melâike-i Mukarrebîn dahi karışamıyor. Hattâ ekser evkatta, Onun arkadaşı olan Hazret-i Cebrâil'i dahi bâzı geri bırakıyor.