Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 253. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Onbirinci Reşha:Böyle acib ve muamma-âlûd şu kâinatın perde-i zâhiriyesi altında, elbette ve elbette böyle acaib bizi bekliyor. Böyle acaibi haber verecek, böyle hârika ve fevkalâde mu'ciz-nümâ bir Zât lâzımdır. Hem bu Zâtın gidişatından görünüyor ki; O görmüş ve görüyor ve gördüğünü söylüyor. Hem bizi nimetleriyle perverde eden şu semâvat ve arzın İlâhı bizden ne istiyor? Marziyatı nedir? Pek sağlam olarak bize ders veriyor. Hem bunlar gibi daha pek çok merak-âver, lüzumlu hakaikı ders veren bu Zâta karşı; herşeyi bırakıp Ona koşmak, Onu dinlemek lâzım gelirken; ekser insanlara ne olmuş ki, sağır olup kör olmuşlar.. belki dîvane olmuşlar ki, bu hakkı görmüyorlar, bu hakikatı işitmiyorlar, anlamıyorlar!..

Onikinci Reşha:İşte şu Zât, şu mevcudat hâlıkının vahdâniyetine, hakkaniyeti derecesinde hak bir bürhan-ı nâtık, bir delil-i sâdık olduğu gibi; haşrin ve saâdet-i ebediyenin dahi bir bürhan-ı katı'ı, bir delil-i sâtı'ıdır. Belki, nasıl ki O Zât, hidayetiyle saâdet-i ebediyenin sebeb-i husulü ve vesile-i vüsûlüdür; öyle de duâsıyla, niyazıyla, o

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 253

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı