Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 290. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Rabbâniye ile, öyle bir derecede Rabbini tavsif ediyor ki; o zamandan beri gelen ehl-i marifet ve ehl-i velâyet, telâhuk-u efkâr ile beraber, ne o mertebe-i marifete ve ne de o derece-i tavsife yetişememeleri gösteriyor ki; duada dahi Onun misli yoktur. Risale-i Münâcat'ın başında, Cevşenü'l-Kebîr'in doksandokuz fıkrasından bir fıkranın kısacık bir meâlinin beyan edildiği yere bakan adam, Cevşen'in dahi misli yoktur diyecek.

Hem, tebliğ-i risalette ve nâsı hakka dâvette o derece metanet ve sebat ve cesaret göstermiş ki; büyük devletler, büyük dinler, hattâ kavim ve kabilesi ve amucası Ona şiddetli adâvet ettikleri halde; zerre miktar bir eser-i tereddüt, bir telâş, bir korkaklık göstermemesi ve tek başıyla bütün dünyaya meydan okuması ve başa da çıkarması ve İslâmiyet'i dünyanın başına geçirmesi isbat eder ki, tebliğ ve dâvette dahi misli olmamış ve olamaz.

Hem îmanda, öyle fevkalâde bir kuvvet ve hârika bir yakîn ve mu'cizâne bir inkişaf ve cihanı ışıklandıran bir ulvî îtikad taşımış ki, o zamanın hükümranı olan bütün efkârı ve akîdeleri ve hükemanın hikmetleri ve

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 290

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı