Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 6. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

yok ve bize de daha tevafuk tezahür etmeden evvel onun ve başka sekiz müstensihin birbirini görmeden yazdıkları nüshalarda; lâfz-ı Resûl-i Ekrem (Aleyhissalâtü Vesselâm) kelimesi bütün risâlede ve lâfz-ı Kur'ân beşinci parçasında öyle bir tarzda tevafuk etmeleri göründü ki, zerre miktar insafı olan, tesadüfe vermez. Kim görmüşse kat'î hükmediyor ki; bu bir sırr-ı gaybîdir, mu'cize-i Ahmediye'nin (A.S.M.) bir kerâmetidir.

Şu risâlenin başındaki esaslar çok mühimdirler. Hem şu risaledeki ehâdîs, hemen umûmen eimme-i hadîsce makbul ve sahîh olmakla beraber, en kat'î hâdisat-ı risâleti beyan ediyorlar. O risâlenin mezâyâsını söylemek lâzım gelse; o risâle kadar bir eser yazmak lâzım geldiğinden, müştak olanları onu bir kere okumasına havâle ediyoruz...

Said Nursî

İHTAR:Şu risâlede çok ehâdîs-i şerîfe nakletmişim. Yanımda kütüb-ü hadîsiye bulunmuyor. Yazdığım hadîslerin lâfzında yanlışım varsa; ya tashih edilsin veyahut "Hadîs-i bilmâna"dır denilsin. Çünki, kavl-i râcih odur ki: "Nakl-i hadîs-i bilmâna câizdir." Yâni: Hadîsin yalnız mânasını alıp, lâfzını kendi zikreder. Mâdem öyledir; lâfzında yanlışım varsa, hadîs-i bilmâna nazariyle bakılsın.

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 6

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı