Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 71. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

"Heybede bir parça hurma var." (Bir rivayette, onbeş tane imiş.) Dedi: "Getir!" Getirdim. Mübarek elini soktu, bir kabza çıkardı, bir kaba bıraktı; bereketle duâ buyurdular. Sonra onar-onar askeri çağırdı, umumen yediler. Sonra ferman etti:

خُذْ مَا جِئْتَ بِهِ وَاقْبِضْ عَلَيْهِ وَلاَ تَكُبَّهُ

Ben aldım elimi o heybeye soktum. Evvel getirdiğim kadar elime geçti. Sonra Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm hayatında, Ebu Bekir ve Ömer ve Osman hayatında, o hurmalardan yedim. (Başka bir tarîkte rivayet edilmiş ki, o hurmalardan kaç yük, fîsebîlillâh sarfettim. Sonra Hazret-i Osman'ın katlinde, o hurma kabı ile nehb ve gârat edildi, gitti.)

İşte, hoca-i kâinat olan Fahr-i Âlem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın kudsî medresesi ve tekyesi olan Suffe'nin demirbaş bir mühim talebesi ve mürîdi ve kuvve-i hâfızanın ziyadesi için duâ-yı Nebeviye'ye mazhar olan Hazret-i Ebu Hureyre, gazve-i Tebük gibi bir mecma-ı nâsda vukuunu haber verdiği şu mu'cize-i bereket; mânen bir ordu sözü kadar kat'î ve kuvvetli olmak gerektir...

Onaltıncı Misâl:Başta Buharî, kütüb-ü

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 71

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı