Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 86. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

İşte şu dokuz misâller gibi, doksan misâl olmasa da, belki doksan surette rivayetler; mu'cizat-ı mâiyeyi haber vermişler. Baştaki yedi misâl, mânevî tevatür gibi kat'î ve kuvvetlidirler. Âhirdeki iki misâl, çendan o derece tarîkleri kuvvetli ve müteaddid değil, râvileri çok değiller; fakat sekizinci misâlde, Hazret-i Ömer'den rivayet olunan mu'cize-i sehâbiyeyi te'yid ve takviye eden ikinci bir mu'cize-i sehâbiye; başta İmam-ı Beyhakî ve Hâkim olarak, kütüb-ü sahîha, Hazret-i Ömer'den haber veriyorlar ki: Hazret-i Ömer, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'dan, yağmur duâsını niyaz etti. Çünkü ordu suya muhtaçtı. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm elini kaldırdı, birden bulut toplandı, yağmur geldi, ordunun ihtiyacı kadar su verdi, gitti. Âdeta, yalnız orduya su vermek için memur idi. Geldi, ihtiyaca göre verdi, gitti.

Şu hâdise, nasıl ki sekizinci misâli te'yid ve kat'î isbat eder, öyle de, şu hâdisede, meşhur allâmelerden ve tashihde çok müşkil-pesend, hatta çok sahihlere mevzu' deyip kabul etmeyen İbn-i Cevzî gibi bir muhakkik der ki: "Şu hâdise gazve-i meşhure-i

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 86

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı