Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 95. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

yanına atladı, geldi. Sonra emretti, yine yerine gitti."

İşte, bu sekiz misâl gibi çok misâller var; çok tarîklerle nakledilmişler. Mâlûmdur ki; yedi-sekiz urgan toplansa, kuvvetli bir halat olur. Binaenaleyh, şu en meşhur sıddıkîn-i sahâbeden, böyle müteaddid tarîklerle ihbar edilen şu mu'cize-i şeceriye, elbette tevatür-ü mânevî kuvvetindedir; belki tevatür-ü hakikîdir. Zaten sahâbeden sonra tâbiînin eline geçtiği vakit, tevatür suretini alır. Hususan Buharî, Müslim, İbn-i Hibban, Tirmizî gibi kütüb-ü sahîha; tâ zaman-ı sahâbeye kadar, o yolu, o kadar sağlam yapmışlar ve tutmuşlar ki, meselâ Buharî'de görmek, aynı sahâbeden işitmek gibidir.

Acaba o Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâma ağaçlar –misâllerde göründüğü gibi– Onu tanıyıp, risâletini tasdik edip, Ona selâm ederek ziyaret edip, emirlerini dinleyerek itaat ettiği halde, kendilerine insan diyen bir kısım câmid, akılsız mahluklar; Onu tanımazsa, îman etmezse; kuru ağaçtan çok ednâ, odun parçası gibi ehemmiyetsiz, kıymetsiz olarak ateşe lâyık olmaz mı?

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 95

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı