Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 98. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

"Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm hutbe okurken, Mescid-i Şerîfte

جِذْعُ النَّخْلِ

denilen kuru direğe dayanıp, okurdu. Minber-i Şerîf yapıldıktan sonra, minbere geçtiği vakit; direk tahammül edemeyerek hâmile deve gibi ses verip inleyerek ağladı." Hazret-i Enes, tarîkında der ki: "Camus gibi ağladı, mescidi lerzeye getirdi." Sehl İbn-i Sa'd tarîkında der: "Hem onun ağlaması üzerine, halklarda ağlamak çoğaldı." Hazret-i Übey İbni'l-Kâ'b tarîkında diyor: "Hem öyle ağladı ki, inşikak etti." Diğer bir tarîkta, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ferman etti:

اِنَّ هٰذَا بَكٰى لِمَا فَقَدَ مِنَ الذِّكْرِ

Yâni:

"Onun mevkiinde okunan zikir ve hutbedeki zikr-i İlâhînin iftirakındandır ağlaması." Diğer bir tarîkte ferman etmiş:

لَوْ لَمْ اَلْتَزِمْهُ لَمْ يَزَلْ هٰكَذَا اِلٰى يَوْمِ الْقِيَامَةِ تَحَزُّنًا عَلٰى رَسُولِ اللّٰهِ

Yâni: "Ben onu kucaklayıp teselli vermeseydim, Resûlüllahın iftirakından kıyamete kadar böyle ağlaması devam edecekti."

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 98

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı