Mu'cizat-ı Kur'âniye kitabının 133. sayfası — Mu'cizat-ı Kur'âniye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

mühim semereleri irade etmek, gayet Alîm, Hakîm birinin işi olmak lâzımdır. Sebebi ise; şuursuz, câmiddir. Hem semere ve gayetini zikretmekle âyet gösteriyor ki; sebepler, çendan nazar-ı zâhirîde ve vücudda müsebbebat ile muttasıl ve bitişik görünür; fakat hakikatta mâbeynlerinde uzak bir mesafe var. Sebepten müsebbebin îcadına kadar o derece uzaklık var ki, en büyük bir sebebin eli, en edna bir müsebbebin îcadına yetişemez. İşte sebep ve müsebbeb ortasındaki uzun mesafede Esmâ-i İlâhiye birer yıldız gibi tulû' eder. Matla'ları, o mesafe-i mâneviyedir. Nasılki zâhir nazarda dağların daire-i ufkunda semânın etekleri muttasıl ve mukàrin görünür. Halbuki, daire-i ufk-u cibalîden semânın eteğine kadar umum yıldızların matla'ları ve başka şeylerin meskenleri olan bir mesâfe-i azîme bulunduğu gibi, esbab ile müsebbebat mâbeyninde öyle bir mesâfe-i mâneviye var ki, îmânın dürbiniyle, Kur'ân'ın nuriyle görünür.

Meselâ:

فَلْيَنْظُرِ اْلاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ ٭ اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَبًّا ٭ ثُمَّ شَقَقْنَا اْلاَرْضَ شَقًّا ٭ فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَبًّا ٭ وَ عِنَبًا وَ قَضْبًا ٭ وَ زَيْتُونًا وَ نَخْلاً ٭ وَ حَدَٓائِقَ غُلْبًا ٭ وَ فَاكِهَةً وَ اَبًّا ٭ مَتَاعًا لَكُمْ وَ ِلاَنْعَامِكُمْ

Mu'cizat-ı Kur'âniye — Sayfa 133

Mu'cizat-ı Kur'âniye uygulamada, çevrimdışı