Mu'cizat-ı Kur'âniye kitabının 176. sayfası — Mu'cizat-ı Kur'âniye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Hâtime

Kur'ân'ın lemeât-ı i'cazından iki lem'a-i i'câziye, Ondokuzuncu Söz'ün Ondördüncü Reşhâsı'nda geçmiştir ki; bir sebeb-i kusur zannedilen tekrârâtı ve ulûm-u kevniyede icmali, herbiri birer lem'a-i i'cazın menbaıdır. Hem Kur'ân'da mu'cizât-ı enbiya yüzünde parlayan bir lem'a-i i'câz-ı Kur'ân, Yirminci Sözün İkinci Makamı'nda vâzıhan gösterilmiştir. Daha bunlar gibi sair Söz'lerde ve risale-i Arabiyemde çok lemeât-ı i'câziye zikredilip onlara iktifaen yalnız şunu deriz ki, bir mu'cize-i Kur'âniye daha şudur ki:

Nasıl bütün mu'cizât-ı enbiya, Kur'ân'ın bir nakş-ı i'cazını göstermiştir, öyle de:Kur'ân, bütün mu'cizâtıyla bir mu'cize-i Ahmediye (A.S.M.) olur ve bütün mu'cizat-ı Ahmediye (A.S.M.) dahi, Kur'ân'ın bir mu'cizesidir ki, Kur'ân'ın Cenâb-ı Hakk'a karşı nisbetini gösterir ve o nisbetin zuhuruyla herbir kelimesi bir mu'cize olur.Çünkü; o vakit birtek kelime bir çekirdek gibi bir şecere-i hakaikı mânen tazammun edebilir. Hem merkez-i kalb gibi hakikat-ı uzmânın bütün âzâsına münasebetdâr olabilir. Hem

Mu'cizat-ı Kur'âniye — Sayfa 176

Mu'cizat-ı Kur'âniye uygulamada, çevrimdışı