Mu'cizat-ı Kur'âniye kitabının 201. sayfası — Mu'cizat-ı Kur'âniye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

suret-i intişarı gibi o derece suhuletle köklerin nazik damarları, yer altındaki taşlarda mümânaat görmeyerek evâmir-i İlâhî ile muntazaman intişar ettiğini Kur'ân işaret ediyor ve geniş bir hakikatı, şu âyetle ders veriyor ve o ders ile, o kasavetli kalblere bu mânayı veriyor ve remzen diyor:

Ey benî-İsrâil ve ey benî-Âdem! Zaaf ve acziniz içinde nasıl bir kalb taşıyorsunuz ki, öyle bir Zât'ın evâmirine karşı o kalb, kasâvetle mukavemet ediyor. Halbuki; o koca sert taşların tabaka-i muazzaması, o Zât'ın evâmiri önünde kemâl-i inkıyadla, karanlıkta nazik vazifelerini mükemmel îfa ediyorlar. İtaatsizlik göstermiyorlar. Belki o taşlar, toprak üstünde bulunan bütün zevi'l-hayata, âb-ı hayatla beraber sâir medâr-ı hayatlarına öyle bir hazinedarlık ediyor ve öyle bir adaletle taksimata vesiledir ve öyle bir hikmetle tevziata vasıta oluyor ki, Hakîm-i Zülcelâl'in dest-i kudretinde balmumu gibi ve belki hava gibi yumuşaktır, mukavemetsizdir ve azamet-i kudretine karşı secdededir. Zira, toprak üstünde müşahede ettiğimiz şu masnuât-ı muntazama ve şu hikmetli ve inayetli tasarrufat-ı İlâhiye

Mu'cizat-ı Kur'âniye — Sayfa 201

Mu'cizat-ı Kur'âniye uygulamada, çevrimdışı