Mu'cizat-ı Kur'âniye kitabının 254. sayfası — Mu'cizat-ı Kur'âniye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Amma, sair kelimât-ı İlâhiye ise; bir kısmı, has bir îtibar ile ve cüz'î bir ünvan ve hususî bir ismin cüz'î tecellisi ile; ve has bir Rububiyet ile ve mahsus bir saltanat ile ve hususî bir rahmet ile zâhir olan kelâmdır. Husûsiyet ve külliyet cihetinde dereceleri muhteliftir. Ekser ilhâmât bu kısımdandır. Fakat derecâtı çok mütefâvittir. Meselâ; en cüz'îsi ve basiti, hayvânâtın ilhâmâtıdır. Sonra avâm-ı nâsın ilhâmâtıdır. Sonra avâm-ı melâikenin ilhâmâtıdır. Sonra evliya ilhâmâtıdır. Sonra melâike-i izam ilhâmâtıdır.

İşte şu sırdandır ki; kalbin telefonuyla vasıtasız münâcât eden bir velî der:

حَدَّثَنى۪ قَلْبى۪ عَنْ رَبّ۪ى

Yâni: "Kalbim benim Rabbimden haber veriyor." Demiyor: "Rabbü'l-âlemin'den haber veriyor." Hem der: "Kalbim, Rabbimin âyinesidir, arşıdır." Demiyor: "Rabbü'l-âlemîn'in arşıdır." Çünkü; kabiliyeti miktarınca ve yetmiş bine yakın hicapların nisbet-i ref'i derecesinde mazhar-ı hitap olabilir.

İşte bir pâdişahın saltanat-ı uzmâsı haysiyetiyle çıkan fermânı, âdi bir adamla cüz'î bir mükâlemesinden ne kadar yüksek ve âlî

Mu'cizat-ı Kur'âniye — Sayfa 254

Mu'cizat-ı Kur'âniye uygulamada, çevrimdışı