Mufassal Tarihçe 1 — Sayfa 526

Evet aynı şeyi, -hem musibettir- Allah verir, adâlet eder. Çünkü, günahımıza, şerrimize zecren ondan vazgeçirmek için verir. O şeyi aynı zamanda beşer verir, zulmeder. Çünkü, başka sebebe binâen ceza verir. Nasılki düşman-ı İslâm, aynı şeyi bize icra ediyor. Çünkü Müslümanız.

İKİNCİ HATVESİ

Der ve [dedirtir]

“Başka kâfilere dost olduğunuz gibi bana da dost ve taraftar olunuz. Neden çekiniyorsunuz?”

şu vesveseye karşı deriz:

Muavenet eli[ni] kabul etmek ayrıdır.Adâvet eli[ni] öpmek de ayrıdır. Bir kâfirin her bir sıfatı kâfir olmak ve küfründen neş'et etmek lâzım olmadığından, İslâm'ın eski ve mütecâviz bir düşmanını def' için, bir kâfir muavenet eli[ni] uzatsa kabul etmek İslâmiyet'e hizmettir.

Senin ise ey kâfir-i mel'un!

Senin küfründen neş'et eden teskin kabul etmez husumet elini öpmek değil, temas etmek de İslâmiyet'e adâvet etmek demektir.

ÜÇÜNCÜ HATVESİ

Der veya [dedirtir]

“şimdiye kadar sizi idare edenler fenalık ettiler, karıştırdılar. Öyle ise, bana razı olunuz.”

Bu vesveseye karşı deriz:

Ey “el-hannas!” Onların fenalıklarının asıl sebebi sensin. Âlemi onlara darlaştırdın, damar-ı hayatı kestin, evlâd-ı nâmeşruunu onlara karıştırdın. Dinsizliğe sevkederek dini rüşvet isterdin. Onlara bedel seni kabul etmek, yalnız müteneccis su ile necis olmuş bir libası hınzırın bevliyle yıkamak demektir. Sen! Yalnız hayvancasına muvakkat bir hayat-ı sefilaneyi bize bırakıyorsun. İnsanca, İslâmca hayatı öldürüyorsun. Biz ise hem insancasına, hem Müslümancasına yaşamak istiyoruz. Senin rağmına yaşayacağız!..

DÖRDÜNCÜ HATVESİ

Der veya [dedirtir]

“Sizi idare eden ve bana muhâsım vaziyetini alanlar-ki Anadoludaki sergerdelerdir-maksadları başkadır. Niyetleri din ve İslâmiyet değildir.”(1)