Mufassal Tarihçe 2 — Sayfa 1346

Evet, bu dediklerimizin ispatlı delil ve şahidleri ilerde zikredilecektir.

Bediüzzaman'ın Denizli'den Emirdağ'ına Getirilişi

Denizli'den Emirdağı'na getirilmesi, gün olarak tam kat'î belli değilse de, fakat Denizli'den ayrılışı 30.7.1944 olduğu kesindir. Denizli tüccarı ünvanıyla meşhur Hafız Mustafa Kocakaya'nın, Denizli'den Taşköprülü Sadık Bey'e yazdığı mektup

Son şahitler-2, s: 143.

bunun delilidir. Buna göre, Üstâd Hazretleri Denizli'de, hapisten çıktıktan sonra, orada kaldığı günlerin de kesin olarak kırkbeş gün olduğu anlaşılmış oluyor.

Denizli'den Afyon'a oradan da Emirdağı'na kadar devam eden yolculuğun o zamanın durumuna göre ne kadar sürdüğünü bilmiyoruz. Hem Afyon vilâyet merkezinde durdurulup, durdurulmadığı

Ancak N. Şahiner, Son şahitler-4, s: 41 de vasika göstermeden: “Denizliden - Afyona getirildiğinde, burada 20 gün kadar Afyon Ankara otelinde bekletildikten sonra, Ağustos ayı sonlarında Emirdağa getirilmiştir.” diye kaydetmiş. Emirdağlı Mehmet Çalışkan Ağabeyin hatıratında da: “Üstâd Emirdağ'a Ağustos ayı sonlarında getirildi” demektir. (Bkz. Son şahitler-4, s: 52) Eğer bu hesaba göre olsa, Hz.Üstâd'ın ilk Emirdağ hayatı 3 sene 5 ay sürmüş demektir.

da malûmumuz değildir. Amma Afyon şehrinde hiç durdurulmadan Emirdağı'na getirildiğini kabul edip ona göre hesaplasak; herhalde bu yolculuk iki günden fazla sürmüş değildi.

Az ilerde nakledeceğimiz merhum Doktor Tahir Barçın'ının hatıralarında kaydedilmiş ifadesine göre, “Üstâd Emirdağı'na geldiğinde, “vakit ikindi ile akşam namazı arasıydı,” şeklindedir. Buna göre Hazret-i Üstâd, Denizli'den sabah çıkmış, ikinci gün 1.8.1944 günü Emirdağı'na varmış olduğunu göstermektedir. Bu hesaba göre Üstâd'ın ilk Emirdağ hayatı 1 Ağustos 1944'den başlıyarak, Afyon hapis hadisesinde tutuklandığı tarih olan 23.1.1948'e kadar üç sene, beş ay, yirmi bir gündür diyebiliriz.

Üstâd Hazretleri, kırkbeş günlük Denizli hayat faslında -üstte kaydettiğimiz veçhile- hükûmetin siyasî memur ve müfettişleri; Üstâd'ın Denizli hapsinden beraet edip çıkmasından sonra, bir plân mucibince maddî bazı iyiliklerle yaklaşım içine girmişlerdir. Herhalde bu plânlarının hedefi, maddî hapisler, tazyikler ve sürgünlerle ve nihayet zehirler ve ihanetlerle mağlub edemedikleri Bediüzzaman'ı, belki böyle bazı iyilik yaklaşımlarıyla müsalâhâ yolunu bulup, onu alt eder, imanî ve Kur'ânî hizmetinden vazgeçiririz idi. Fakat heyhat!... Hazret-i Bediüzzaman bu plânı da hemen sezmiş, ona göre tavır almıştı. Plânlarının son üçüncü kez tecrûbesi ise, Emirdağı'na