Münâcât — Sayfa 28

Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın tâlimiyle ve Kur'ân-ı Hakîm'in dersiyle anladım ve îman ettim ki; nasıl nebâtât ve eşcâr Seni tanıyorlar, Senin sıfât-ı kudsiyeni ve Esmâ-i Hüsnâ'nı bildiriyorlar... Öyle de; zîhayatlardan ruhlu kısmı olan insan ve hayvanâttan hiçbirisi yoktur ki; cisminde gayet muntazam saatler gibi işleyen ve işlettirilen dâhilî ve hâricî âzâlarıyla ve bedeninde gayet ince bir nizam ve gayet hassas bir mîzan ve gayet mühim faideler ile yerleştirilen âlât ve duygularıyla ve cesedinde gayet san'atlı bir yapılış ve gayet hikmetli bir tefriş ve gayet dikkatli bir muvazene içinde konulan cihâzât-ı bedeniyesiyle, Senin vücûb-u vücûduna ve sıfatlarının tahakkukuna şehâdet etmesin. Çünkü; bu kadar basîrâne nazik san'at.. ve şuurkârâne ince hikmet.. ve müdebbirâne tam muvazeneye, elbette kör kuvvet ve şuursuz tabiat ve serseri tesadüf karışamazlar ve onların işi olamaz ve mümkün değildir. Ve kendi kendine teşekkül edip öyle olması ise, yüz derece muhal içinde muhaldir. Çünkü, o halde herbir zerresi; herbir şeyini ve cesedinin teşekkülünü, belki dünyada alâkadar olduğu her şeyini bilecek, görecek, yapabilecek; âdeta ilâh gibi ihâtalı bir ilmi ve kudreti bulunacak,